Bana aşkın resmini çizebilir misin sevgili? Benim sana anlatmaktan ,seninse anlamaktan aciz olduğun o saf,o bedbin(karamsar) duyguyu çizebilir misin? Yollarında ayak izlerimi taşıyan,benim yürüdüğüm,seninse gözlerinle takip ettiğin ve belki de alaylı alaylı güldüğün,o yürek yangını duyguyu bana tarif edebilir misin? Sevda için savaşı koymuşken gözüme,tüm silahlarını kuşanmışken sabrın…Aslında savaşılacak bir kalbinin olmadığını anlamak ne acı bilir misin? Sevgili bana resmini çizebilir misin aşkın? Şimdiye kadar bir vesikası olduğunu düşündüğüm,yaka cebimde taşıdığım…Ve seninle karşılaştığımız gün kaybettiğim, sevda kimliğinin aslı olmasa da bir benzerini verebilir misin? Hayatta anlamlı bulduğum,tüm mutluluğumu yoluna koyduğum sevgili! Bana senin gözünde sevmenin tarifini verebilir misin? Sevgili… Verebilir misin? Sevmenin mutluluk olduğunu,her aşkın yanında mutluluktan çok ızdırabın bulunduğunu bilir misin? Her sevda acıya gebedir aslında sevgili,acıya gebe…Fazlasıyla acı çektiğim halde,seni bırakmamaya yemin etmişken,sen tattın mı benim kadar ızdırabı sevgili? Ve bilir misin sevgili ne kadar seversen o kadar kanar yüreğin,o kadar incinirsin…Senin yüreğinde kanadımı sevgili,sevdin mi sende karşılık beklemeksizin? Bana aşkın bir portresini çizebilir misin sevgili? Ben seni nakış nakış kalbime işlerken sen bir gülüşe ömür verebilir misin sevgili? Kalıcı mutluluk yoktur sevgili… Küçükken kurulan hayallerin büyüklüğü,yaşlandıkça küçülür insana.Her yaş yeni bir duygu getirirken yüreğine,bir diğerini hastalıklı kılar yada öldürür.Sen tüm zamana inat,benim seni sevdiğimce sevmemişken beni,hayat serüveninin asıl gayesine sevdiğini koyabilir misin? Sevmeye başladığımda başladı asıl meyûs(üzgün) oluşum.Seni ne çok sevsem,o denli meyûs bir hayat yaşadım.Beraberinde getirdiğin ızdırapları “senden gelene razı bu gönül” giyerek benimsemişken sevgili; kâbil (mümkün) midir,seveni sevildiğince sevmen?
Sevmek karşılıklıysa aşk,değilse platoniktir.Ben senin gözünde neyim sevgili,bana beni geri verebilir misin,diğer yarımı vermişken sana,bir bütün olamamışken,sen bana sendeki beni verebilir misin? Tut ki saplanmışsın bir bataklığa,boğulmak üzeresin,kurduğun tüm hayallerin de batarken seninle birlikte bataklığa “hayatta tek isteğim sendin” diye bilir misin sevgili..Şimdi ben bahsettiğim o bataklıktayım,kurduğum sana dair tüm hayallerde batıyor benimle birlikte.Ve haykırıyorum sana,hayata,tüm insanlığa… “Hayatta tek isteğim sendin”
Her kadında seni anımsıyor, Her kelimede ismini dudaklarımda ıslatıyorum Nerde bir tebessüm güneşle süzülse avuçlarıma Hep senin gülüşlerin sanıyorum. Bu kadar özlemek olur mu diye sorma bana . Özlemlerinde delice yandığım Sevgine kana kana susadığım Kalbime ismini ölümsüz kazıdığım Canımdan bir candın sen...
Sırtımdaki yangın alevi düşlerimle, Fırtınalara inat denizlere koşuyorum. Her gece karanlığı sen sanıyor, Her fırtınayı sen diye yüreğime alıyorum. Nerde bir yıldız düşse karanlığıma; Sen diye yollara koyuluyorum... Bu kadar sevmek olur mu diye sorma bana Yüreğimin gözyaşlarını bıraktığım, Mavinin gülümseyen deniz kızıydın sen... Karanlıklarda gözlerinde aydınlandığım, Dupduru suların aynasında yıkanmış yıldızdın sen..
Uyandırdım hasretinde sabahlayan gözlerimi. Her açan çiçeği sen sanıyor, Her arsız dikeni gülüşün biliyorum. Mutluluk haritasından adımı silip Yollara sürüyorum pusulasız yüreğimi. Bu kadar beklemek olur mu diye sorma bana. Sen, mutluluk diyarlarını bilen tek seyyahtın. Yüreğimdeki susuz çiğdemlerin Bir gün güneşe kavuşacağı Bahar sabahıydın sen..
Yüreğimi mürekkep , Gülüşlerimi kağıt bilip Baharları sevginle karşılamak için eşşiz gözlerinle seni bekliyorum
Sizi ateşe doğru koşmaya davet ediyorum bayan. Üstünden sürüldüğümüz toprakları ve saraylara rehin bıraktığımız kalplerimizi geri almalıyız.
Geri almalıyız kulağımıza fısıldanan isimleri ve unutmamız için çırpındıkları zihinlerimizi, yoksul evlerde öğrendiğimiz alfabeyi, ceketlerimizin sökük uçlarını, kapılardan önümüzü iliklemeden girme cesaretini, umarsız tarihi, sarhoşluk bilgisini ve kötü vatandaş olma hakkını geri almalıyız. Sözümü?, üstüne söz söyletme kimseye bayan.Silelim gözlerimizden işgalcilerin çığlıklarını ve yalanlarını onların kopartıp atalım kulaklarımızdan.
Bütün yeryüzü ülkemizdir bizim ve kurtuluş bir zerdali gibi duruyor dünyanın bütün ağaçlarında. Dünyanın bütün ağaçları aşkımızın özgür topraklarını bekliyor. İnsana, halka, toprağa, havaya ve suya olan büyük aşkımızın topraklarım bekliyor hayat. Ve durmak yok birbirimizin cesaretine doğru sürdüğümüz atlara. Cesaret, ne bol sıfırlı bir çek, ne de üçyiiz kilometre hızla sürülen son model arabadır.
Cesaret, senin ellerinden benim ellerime taşınan ısı ve benim gözlerimden sana doğru uçan narin bir kelebektir. Kırılgan ve şeffaf olduğu için gereklidir cesaret ve cesur adımlarımızla şekillenir aşkımız.
Sizi kavgamın kenar mahallesine davet ediyorum bayan ve kavganızın kanatlarına kanatlarımı eklemek istiyorum. Uçmak özgürlük sevdalılarının işidir, özgürlük sevdalılarının işidir yüksek duvarların ardındaki bahçelerden meyve çalmak ve padişah çocuklarını ayartıp, onlan kavganın demir bir yumruğuna çevirmek bizim işimizdir.
Beş parmağın beşi de birdir birbirimize uzattığımız elde ve tut kalbimi sıkmaktan dolayı terlemiş ellerimi, tut ve onlara dünyayı tanıt. Bütün topraklan, bütün ağaçlan, bütün çiçekleri, bütün hayvanları, bütün köyleri, bütün ışıkları, bütün sesleri tek tek.tanıt ellerime. Ben aşkınızın militanıyım bayan. Çekip fünyesini kalbimin aramızdaki engellere doğru koşuyorum. Birazdan büyük bir patlamayla aydınlanacak gece ve o bir saniyelik aşk en uzun hayatlardan daha uzun kalacak yeryüzünde. Bana kutsallarım için Ölmeyi öğretiniz ve ben hiç sönmeyen bir ateşe avuçlarımızı uzatmanın güzelliğini haykıra-yım size. Bütün güzellikleri haykırayım ve sesim bir sarhoşun hiç ayılmak istemeyen gözleriyle tarif edilsin. Fakat hiç kimsenin tarif etmesine izin vermeyelim içimizdeki yanardağı.
Sizi aynı elmayı ısırmaya davet ediyorum bayan. Halkımızın bakışlarıyla kızaran o elmaya kalbimizin atışlarını da ekleyip dünyanın uçlarına doğru atmalıyız. Lübnanlı bir savaşçı avuçlarında sıkıp başka bir toprağa fırlatmah özgürlüğün meyvesini. Etiyopyalı bir bebek bulmalı onu. Bütün bebeklerde çoğalmalı bizim aşkımız. Karanlık hedeflere doğru sıkılan silahların sesini tercih etmelisin "seni seviyorum" cümlesinin yerine. Ve beni hatırlamak istersen bir Çeçen çocuğun gözlerine bakmalısın. Ben ve bütün kardeşlerim, bu 6 milyar kara çocuk, aynı hızla bakarız sevdiklerimizin gözüne. Hızıma hızınızı da katın bayan. Gölgesiz bir hayata inandık birlikte. İnandık birlikte ekmeğin ekmek, ateşin ateş, ölümün ölüm olduğuna. Ve Özgür bir ölüm fikriyle alevlendi hayat. Yeşeren herşeyi tutsak halkların koynunda sakladık ve bir devrimci annesinin cesaretiyle koruduk kalplerimizi. Koruduk kalplerimizi işgal ordularından ve devasa bir bayrak gibi dalgalandı çocuklarımız. Bana çocuklarımızı anla! ve hiç susma yüzlerini yüzüme ezberletirken.
Sizi Beyaz Saray'ı yakmaya davet ediyorum bayan. Biz bir çift gövde olarak dünyanın her yerinden aynı anda yürüyebiliriz. Aynı anda aynı cümlelerin şiddetiyle sarsılabiliriz silahlarımızı temizlerken. Bilin ki silahlarınızı sevdim sizin ve tetikte bekleyen gözlerinizi. Siz uyurken başınızda nöbet tutmak istiyorum bayan. Karanlık pusulardan korumak istiyorum düşlerizi. Biz bir doğumun iki ucuyuz ve bir karanfil gibi büyüttük yüreğimizi. Bir karanfil hayata sevdalı. Bir karanfil özgür şarkılar için. Şarkılarınızda bana da yer açın ve daha da genişlesin avuçlarımdaki harita. Serip o haritayı yemek yediğimiz masaya savaş planlan yapalım birlikte. Aşk bir savaştır ve iki kişilik bir ordu bile yeter zafer kazanmaya. Beni zaferinize kabul edin bayan. Yaralarınıza yakın tutun beni ve bir kör kurşunu birlikte ısıralım.
Aynı kurşunu bölüşmektir benim aşkım. Cephaneni bitince sizin kurşunlarınızla doldurayım tüfeğimi. Siz tüfeğinizi bir şehri yakmanın çılgınlığıyla doldurun. Koşalım bizden önce koşanların peşi sıra. Aşk bize yoldaş.
Gece koynuna almış uyutmaya çalışıyor gözlerimi. Göz çukurlarım ise hala sen derdin de ! İliklerimde bir ses yankılanıyor sanki .. Durup dinleyemiyorum ! Kulaklarım gidişine takılmış, Usanmadan dinliyor tekrar tekrar ..
Bedenim bu denli Sen'ken bana kimsin diye sorma yâr ! Mecalim kalmadı kendimi tanımlamaya , İçimde kimlik kargaşası yaşanıyor yar .. Bedenim küflenmiş, Tuz bastıkça açılıp Kanıyor her yanım, ** Çaresiz kaldım yâr ..
Beti benzi atmış bir sabaha uyanıyorum şimdilerde .. Penceremden bakıyorum sessizce. '' Söylesene , Hangi yollardan gitmiştin sevgili ? '' Aklımı peşinden sürükleyerek .. Demişya bir şair '' Aşk tek kişiliktir '' Hangimizde kaldı sevda ? Kimde unuttu kendini ?
Hüzün durağından bir otobüs daha geçti, Sen hala gelmedin .. Kelimeler migren zıkkımının 3,5 sularında ..
Günlerin son kullanma tarihi geçeLi çok olmuş , Zehirlendim.! Bol miktarda hayal kırıklığı yazılmış reçeteme.. İçe bildiğin kadar iç yazıyor , Eyvallah !!
Bir sözüm şiirin olsun , Demlenelim Sana Gel demiyorum , sadece Gel !!
UZUN BİR ARADAN SONRA GELDİM TEKRAR BU ARALAR HAYAT O KADAR YOGUN ÇALIŞTIRIYORKİ BURALARA GELMEME İMKAN OLMUYOR NEYSEKİ TEKRARDAN MERHABA....
Damarlarımdan... Geçit vermeyen yolların dar köşelerinden... Suçlu sevilerin yaralı bekleyişlerinden... Yürekten dökülen demli sözlerin tesellisinde... Akıyorum ey zaman...! Sana doğru...
Yerden yere vuruldu yıllarca içimdeki mevsim... Ne kışı bildim ne de yazı... Tek mevsim yolculuğum vardı, adını benim bile bilemediğim, bilmediğim... Kayıp anların tortusunda devraldım ışığın tenime değen rengini... Saf, berrak ve öylesine ben doluydu... Bir sır gibi...
Ömrümden ömrüne açılacak binlerce kapıdan, tek bir kapı var yol aldığım... Canını canıma emanet ettiğin yerde duruyorum... Akan yaşların duruluğunda taşıyorum içime ektiğin tohumları, zamansız şarkıların dillendirişi gibi kapanmış yolları... Hasret taşırıyorum yüreğimden an be an... Özlem kavşaklarını dönüyorum adım adım ve her adımda düş taşıyıcılığı yapıyorum... Seninle aldığım nefeslerin tadı hiç olmadı sevdiğim... Bilmiyorum...
Hayat bazen öyle küçük anlarda kuşatıyor ki dünyamı, ben bile ellerimin çocuksu kapanışlarına dayanamıyorum... Kapanıyorum...
İçimdeki girdapların sayısını ezberlediğim, nice senem oldu şu yaşta... Bazı şeyler var ki gözlerimizden taşıyor geceye... Hangi doğuma uyanıyoruz ve hangi düşlerin kucağında yatırıyoruz mayalı bekleyişlerimizi, kestiremiyorum... Asıl daralan, bekleyişlerin boynumuza astığı o kalın ip... Bizi çıkmaza sürükleyen... Bir sigaraya bile dayanmıyor gecem, başım dönüyor... Özleminin vurduğu kalbim içten içe çekiliyor sana... Bil ki ben de varoluyorum, ölümün kucak açtığı bir hayatta, verdiğin o muhteşem tatla... İnsan bazı duyguların eşiğinde, yaşamamışlık çıkmazında açmaza düşüveriyormuş, anladım... Yıllarca taşıdığım sevgi damlaları bu defa beni vurdu... Çiçek çiçek dokunuyorsun ömrüme, kendimi ertelediğim bir anda... Ordasın... Yıldızlara boyun eğdiğin, ellerini sıkıca başında birleştirdiğin gecenin yalnız odasında...
Beklediğim... Canıma bir ömür yoldaş olacak sevdiğim...Birgün daha yaşandı kollarımda... Suya dokunmak gibi... Terk edip koca bir şehri bilinmezliğin içinde, yepyeni bir sayfa açmak gibi...
Sevdim... Birtek seni seçtim, tüm yaşanmışlıklar adına... Adınla yatacağım bu gece uykuya... Saatler kala paylaşacaklarımıza, gerçek yaşama ulaşmadan gri bir gökyüzü ellerimle sıyıracağım bu geceyi bulutların arasından... Üzülmemeliyim biliyorumki! KALBİMDESİN KALBİNDEYİM...
Yaralamazsan Sevemem Seni “tartıda melek gibi olmak melek olmaktan ağır basar…”
Kalbinin yıkıntıları arasında eşelemekte toprağı, bir tohum aramakta içinden can özü çekilmemiş, bir umut aramakta azda olsa üstüne mavinin kokusu sinmiş. Tırnak aralarında cam kırıkları, yürek uçlarında aşk kesikleri var ve gölgesinden bile koyu bir kan yaşam ışığının pınarlarından, gözlerinden sızmakta…
Ve ben…Ve ben bilmekteyim… Doru kısrakların kalbini bile çat diye ortadan çatlatacak kadar körüklü bir hırsla bilmekteyim. Bu arayışın bu çırpınışın tek anının bile kendin için olmadığını, iç terazinin sen olan kefesinin hep havada kaldığını, karşıda sevilen varken ne koyulur ki ona denk olsun diyip tepeden tırnağa ruhunu kendinden soyduğunu, aşka en yakışan elbise sevgilidir diyerek beni bir libas gibi üstüne giydiğini bilmekteyim.
Sen, zamanın kırık bir anında karşıma koyulan yüreği bal oğulu bir ayna, nergisi kendine aşık eden durgun göl yüzü… Geceye çalan gözleriyle ruhum aynadan hareli bir güneş gibi bana bakmakta, giden sevilenler ardında eğilen başım bir Ağrı, bir Nemrut olup yansımakta. Gördüklerimin ben olduğumu ince bir sızı gibi sayıklasa da hala beynim, kalbim ah kalbim gerçeği bir tokat gibi suratıma çarpmakta. Gördüğüm sendeki beni başka yüzlerde bir hazine arar gibi aramaktayım.
Kendimce kılıflara sokuyorum gidişimi, kendimce yoğuruyorum. Anlayacağın kilden bir yığın var önümde ve ben mermerden heykeller hayali kuruyorum. Gitmek ne denli zorsa senden, sende sevmek o denli kolay. Günlük bir işi yapar gibi, uyur gibi yahut uyanır gibi bir ömür bir ömre adaklanır mı?
Ne kadar anlatsam da gitmelerin zorluğunu bilemezsin ki… Sen hiç gitmemişsin ki… Terk edilen olmak varken, terkeden aşktan cayan olmamışsın ki...
Sana sağılmış yaraların kabukları kalmış, sen yinede o mutlu olsun demişsin... Hep gidenlerin kapısında kalmış aslın, sen suretinle yanmışsın…
Yine de gitmeliyim artık. Ellerinde yeniden doğmuşken hayata örseleyecek bir yürek bulmalıyım yeni tenimi ve sonu bahara çıkmayan bir çıkmaz sokak olmalı aşk.
Gitmezsem ahı siner omuzlarıma tüm gidenlerin… Gitmezsem fıtratı bozulur yalancı aşk yeminlerinin… Gitmezsem sonu gerçeğe varır masalsı düşlerimin…
Sırf bu yüzden gitmeliyim… Senin büyük yüreğine rağmen bu aşka ve bize yazık etmeliyim...
